Naar oud nieuws 2006  

 

* Update 16 januari 2008: Evaluatie en besluit

Onderstaande schreef ik in de nacht na mijn laatste wedstrijd. Diezelfde ochtend heb ik hierover gesproken met Fred. Hij begreep me, en heeft me op het hart gedrukt hier een week of twee goed over na te denken. Dat heb ik gedaan, en dat doe ik nog steeds vaak. Terwijl ik dat doe is het soms moeilijk verstand en gevoel te scheiden. De mentale gedrevenheid die mij zo ver heeft gebracht wil altijd maar blijven presteren, wil altijd de overhand nemen, en is altijd in staat om alles aan de kant te zetten om gekozen doelen te bereiken. Maar toch heb ik vastgesteld dat het niet goed voelt om met mijn verstand te vechten tegen de innerlijke verschuiving. Daarom blijf ik bij mijn besluit.

Ik heb de tekst zoals ik hem die ochtend schreef letterlijk overgenomen. Ik zou het geheel nog kunnen bijschaven, verbeteren en mooier maken. Maar dat doet eigenlijk alleen maar afbreuk aan de puurheid zoals die op dat moment naar boven kwam:

Woede. Verdriet. Onmacht. Vernietigingsdrang. Eerzucht. Een emotionele bende. De zoektocht naar erkenning en de wil om te vechten voor ‘leven’. Dit alles, en nog veel meer stond aan de basis van mijn carričre als wedstrijdvechter. 

Als puber worstelde ik met de zinloosheid van het leven en het verdriet van afscheid en de dood. Al mijn negatieve energie maakte mij tot een potentieel probleemgeval voor mezelf, mijn omgeving en de maatschappij. 

Het kickboksen gaf mij voldoening, ontlading, respect voor mezelf en misschien ook wel respect van anderen. Door mijn emoties te kanaliseren in de vele zware en keiharde trainingen werd ik bewuster en kreeg ik meer ruimte voor zelfreflectie. 

Ik trof een leraar die mijn wilskracht, mijn bewijsdrang, mijn toewijding en mijn bereidheid tot het leveren van offers zag. Hij stuurde, kneedde, manipuleerde, schaafde en vormde mij tot een evenwichtige en gecalculeerde vechter. Ik kreeg de kans de meest elementaire confrontatie aan te gaan; het gevecht van man tot man, waarbij de oerdrift om te overleven zo belangrijk is. Maar bij mij ging het niet zozeer om de overlevingsdrang. Ik wilde mij vooral lévend voelen, en er was niets anders dat mij meer levend liet voelen dan knokken voor mijn leven.

Ik leerde de harde wetten van de vierkante ring, en leerde vooral veel over mezelf. Ik bereikte hoogtepunten, en klom tijdens een lange weg geleidelijk naar de wereldtop van het Muay Thai. Ik had ook dieptepunten, en leerde als een man omgaan met verlies, falen en tekortschieten.  

Maar veel belangrijker dan dit alles: ik ontwikkelde mezelf. Ik kreeg meer en meer zelfkennis en inzicht in mijn functioneren in mezelf en de wereld om mij heen. 

Ik leerde de schoonheid, de krankzinnigheid en de pijn van topsport. Het vele, diepe afzien en de pijn van mentaal en fysiek gesloopt zijn. Het succes en de glorie van winnen, overwinnen en jezelf overstijgen. 

Ik leerde het toppunt van egocentrisme. Op 13 mei 2006 vocht ik in de Amsterdam Arena voor het oog van 20.000 mensen tegen Gago Drago, de man die op dat moment door velen als de sterkste en meest onverslaanbare vechter werd gezien. Door mijn volledige bereidheid daar in de ring te sterven, door mijn volledige overgave om daar alles te doen wat in mijn mogelijkheden lag oversteeg ik mijn eigen kunnen en overklaste ik deze sloper met snelheid, techniek en tactiek. De waanzinnige conditie die hiervoor nodig was had ik verkregen door mezelf tijdens iedere training ver voorbij het absolute dieptepunt te pushen. 

Bereid om te sterven in de ring. Hoe egocentrisch kun je zijn? Onderwijl had ik mijn vrouw leren kennen, en opnieuw liefde leren beleven en waarderen. Ondanks deze diepe wederzijdse liefde was ik bereid de wereld te verlaten als dat de prijs was die ik moest betalen voor mijn gewin…

Ik kwam tot inzicht, en zag meer en meer het grotere geheel. Ik keek terug en zag de weg die ik had afgelegd, ik zag het proces wat ik doormaakte. Mijn liefde voor de sport werd daar niks minder door. Ik was nu eenmaal verslaafd aan de kick en gewend aan het afbeulen van mijn lichaam. Steeds weer op zoek naar een nieuwe uitdaging, een nieuwe tegenstander, een nieuw obstakel om te overwinnen.  

Maar de bereidheid om te sterven in de ring nam geleidelijk af. Doordat ik de schoonheid van het leven en de liefde meer inzag werd ik bedachtzamer. Ondanks de nooit aflatende inzet en passie werden de eindresultaten wisselvalliger en vooral minder bevredigend.

Mijn wezen, mijn bestaan, mijn ik. Maar mijn zelfrespect hing niet meer alleen van mijn sportieve prestaties af. Ik was volwassener geworden en kreeg liefde voor het leveren van een bijdrage aan het leven van andere mensen. Dat ik al jarenlang les gaf was blijkbaar geen toeval. Ik ging mijn sport meer en meer gebruiken voor sportoverstijgende doelen op het persoonlijke vlak.

Ik ben me in dit kader bewust van het feit dat ik niet alwetend ben, maar ik ben me er ook van bewust wat de sport voor je kan betekenen. Ik heb er plezier in mijn kennis over te dragen, en een ander verder te helpen op zijn weg. Al is het maar voor een uurtje in de week. Ik hoop dat ik met mijn ervaring het proces bij anderen kan versnellen, zodat het bij hen minder lang en pijnlijk hoeft te zijn.

En zo kwamen nieuwe dingen op mijn pad. Nu ik een nieuwe passie had ontdekt leek het alsof ik als een magneet dingen aantrok. Ik mocht gaan werken met kinderen en jongeren die wat extra steun kunnen gebruiken bij het vinden van hun weg in het leven. Voor het eerst merkte ik een diepe en intense voldoening van iets anders dan de adrenalinekick van het gevecht in de ring.

Mijn sensei kreeg de kans zijn droom waar te maken: een eigen gym met ruimte en mogelijkheden om vele ambities waar te maken. Hij bemerkte mijn nieuw ontdekte passie en betrok mij in zijn plannen. Ik stroomde natuurlijkerwijze in, alsof de cirkel van het leven zich sloot. De sport had zoveel betekend voor mij, en nu kreeg ik de kans een bijdrage te leveren in een sportschool die dezelfde kans biedt aan zoveel anderen. Grijpen, pakken, vasthouden en doorgaan. Als ik diep van binnen weet wat ik wil, dan bijt ik me vast. En als ik mij ergens in vastbijt laat ik niet zomaar los!

Alles waar ik voor vocht werd werkelijkheid. Aangezien ik weinig bijgelovig ben denk ik dat ik dit met name te danken heb aan de constante tijd en energie van mijn sensei en mezelf. Ik mocht doelen verwezenlijken die voor velen ongrijpbare dromen blijven. Ik vocht onder andere in landen als Thailand en Japan, ik mocht mezelf meten met de wereldtop, en ik mocht de oorsprong van de sport met eigen ogen aanschouwen en beleven. Ik mocht veel bijzondere mensen ontmoeten, waaronder de mensen die aan de basis hebben gestaan van alles wat wij tegenwoordig kickboksen noemen. Ik mocht de bekrompenheid, starheid en schoonheid van hun passie en overtuigingen zien. Ik mocht mezelf met hen vergelijken en een eigen weg vinden.

Ik mocht meerdere malen op het heilige canvas van de Korakuen Hall in Tokyo vechten. Terwijl ik theoretisch gezien op de top van mijn kunnen zou moeten zitten, besefte ik daar meer dan ooit dat ik mijn hoogtepunt al bereikt had. Niet omdat de kick minder werd. Niet omdat het plezier minder werd. Niet omdat ik minder inzet leverde. Niet omdat mijn trainer en ik alle mogelijkheden niet optimaal benutte.

Puur door het onomkeerbare proces wat gestart was in mezelf. 

Door het inzicht en de bewustwording in mezelf was de innerlijke focus verschoven. Mentaal kon ik nog steeds met maximale overgave mijn sport beoefenen, maar diep van binnen was er iets veranderd. Ik had andere dingen ontdekt die mij ‘levend’ laten voelen. Zo was ik niet enkel meer op zoek naar persoonlijk gewin. Het egocentrisme was afgenomen doordat ik had ingezien dat ik jarenlang van alles buiten mezelf zocht. Erkenning, waardering, respect, woede, bewijsdrang, vele emoties, noem het maar op. Allemaal zaken die afhankelijkheid vragen van de wereld buiten jezelf om te kunnen bestaan. Nu was ik zélf verantwoordelijk, en hield ik niet meer de wereld om mij heen verantwoordelijk voor mijn leven.

Wat een plezier en wat een genot! En wat vreselijk gaaf om mijn eigen levenservaring te mogen gebruiken en delen met jonge mensen die hun eigen weg in het leven aan het zoeken zijn. Zo gaaf dat ik daar meer tijd in wil stoppen. Naast dat ik ook bij mijn vrouw wil zijn eigenlijk het liefst al mijn tijd. Verschoven focus, verschoven belangen, nieuwe inzichten, nieuwe weg, nieuwe uitdagingen en verdeelde passie. Op mijn hotelkamer in Tokyo werd de onvermijdelijke beslissing genomen: stoppen met de wedstrijdcarričre zodat ik alle energie kan geven aan het spannende pad voor me. Niet omdat ik minder van de sport ben gaan houden, maar puur omdat het andere pad zo hard aan me trekt.

De bezieling, het vuur, de passie. Hoe je het ook noemt, het is niet gestorven. Het heeft zich alleen verplaatst. Levendig vuur zoekt nu eenmaal altijd naar nieuwe brandstof.

SPIRIT NEVER DIES

Het afgelopen jaar was een zoektocht met betrekking tot mijn nieuwe passie. Kijk eens op www.allforglory.nl voor het resultaat tot nu toe. Dit is een tijdelijke opzet. Het is nog voortdurend in ontwikkeling, en waarschijnlijk nooit af. Binnenkort zal dit geheel dan ook een mooier uiterlijk en geheel andere opzet krijgen. Voor nu geeft het echter denk ik een redelijke indruk van mijn intenties en gedachten.

Topsport is een individuele keuze voor het volgen van een zware weg. Je moet het zelf doen, maar het is fijn om mensen om je heen te hebben die steunen, motiveren, meeleven, supporten en begrip tonen. Ik ben dan ook iedereen die - op welke wijze dan ook- een bijdrage heeft geleverd aan mijn prestaties vreselijk dankbaar.

 

 

* Update 14 december 2007: Finale Japan

De laatste partij in Japan was de kwartfinale van een toernooi. Op oudjaarsavond vliegen Fred en ik weer naar Tokyo om op 4 januari de halve finale en hopelijk ook de finalepartij te vechten. Spannend en zwaar. Nu is een toernooivorm al vreselijk onvoorspelbaar, maar met ellebogen erbij kan er helemaal alles gebeuren...

Verder ben ik geselecteerd voor het Nederlanse K-1 MAX toernooi dat zal worden gehouden op 17 februari in Utrecht. Een hele eer om daar weer tussen te staan, maar voor nu ligt het vizier eerst op het 'New Year Kick Festival'!

 

 

* Update 11 september 2007: Samkor

De planning is nu als volgt:

  • 29 september in Tokyo tegen de Thai Samkor, de man die wordt gezien als de hardst trappende Thai ooit. Lees HIER meer over hem;

  • 18 november in Tokyo een kwalificatiepartij. Tegenstander nog onbekend. Bij winst mag ik door naar:

  • 4 januari 2008, de finale (2 partijen op dezelfde avond) in Tokyo.

Alle partijen op volledig Thaise regels, 5 x 3 minuten met ellebogen dus. Werk aan de winkel!!

 

 

* Update 27 augustus 2007: Tokyo deel 2!!

Ergens in april dit jaar sprak ik diep vanuit mijn hart een intentie uit. Met de kracht van positieve gedachten probeerde ik hier heel bewust mee bezig te zijn, ondanks dat veel zaken niet naar wens liepen. Een tijdje later besloot ik de intentie 'los' te laten en er niet meer bewust met mijn gedachtes mee bezig te zijn. Wel ben ik elke ochtend bezig gebleven met deze intentie, zodat die zich in zijn eigen tempo kon ontvouwen. Radaren gingen draaien, en even later werd mijn droom werkelijkheid: ik kreeg een kans om te knokken Tokyo.

Mijn eerste optreden daar was goed. Zo goed dat de directeur van All Japan Kickboxing nadrukkelijk om mijn deelname heeft gevraagd voor een toernooi tot 70 kilo dat begint op 29 september. Hij is van mening dat de zwaarte en kwaliteit van het toernooi nadrukkelijk wordt bepaald door mijn deelname! Leuk om te horen natuurlijk, maar nu moet ik het maar eerst weer gaan waarmaken. Ik heb een moeilijke blessure waardoor ik eigenlijk dacht op korte termijn niet te kunnen vechten, maar hiervoor gaat de knop natuurlijk weer volledig om.

Op 29 september vecht ik dus in Tokyo een kwalificatiepartij. Indien ik win ga ik door na de volgende ronde, die op 18 november (wederom in Tokyo) zal worden gehouden. Dit zijn de dingen van het leven waar ik graag mijn bed voor uit kom!!

 

* Update 24 juli 2007: Klaar voor vertrek

All Japan kickboxing bestaat blijkbaar al sinds 1970 en is daarmee de oudste kickboksorganisatie van Japan. In 1987 is er een soort fusie/doorstart geweest en dat maakt dat All Japan kickboxing dit jaar hun twintig jarig bestaan viert. Ter ere van dit heuglijk feit is het evenement georganiseerd waar Jimmy en ik zullen knokken. Grandioos dat ik gevraagd ben om daar de hoofdpartij te knokken tegen hun huidige kampioen: Yutaro Yamamoto.

De voorbereiding was behoorlijk anders: de normale trainingen liggen stil en Fred was tot afgelopen zondag met vakantie. Maar ik heb me hoofdzakelijk met Jimmy prima voorbereid en zit heerlijk in mijn vel. Morgen vertrekken we en ik heb er zin in!

 

* Update 9 juli 2007: JAPAN!

Het leven kan soms raar lopen. Het afgelopen wedstrijdseizoen was duidelijk een stuk minder succesvol dan de voorgaande jaren, en ik was druk bezig hier mentaal een punt achter te zetten. Even een tijdje de spanning van de boog en uitkijken naar welverdiende rust gedurende de zomer. En toen kreeg ik afgelopen week ineens een belletje: of ik op 29 juli aanstaande wil vechten in Japan! Dat was het laatste waar ik op dit moment rekening mee had gehouden. Maar je begrijpt dat ik deze uitdaging niet aan me voorbij laat gaan.

 

* Update 26 mei 2007: Gentleman Promotions

Op 2 juni vecht ik in Tilburg de laatste partij voor dit seizoen tegen Cris Ngimbi. Kijk op www.gentlemanpromotions.nl voor meer info.

Voor kaarten weten jullie mij te bereiken!

 

* Update 7 mei 2007: Samranchai

Samranchai is een absoluut kampioen die doorgaans op KO zijn status bevestigd. Er zijn dan ook maar weinig mensen die kunnen zeggen dat ze vijf ronden met deze top-Thai in de ring hebben gestaan. Ik verloor op punten, maar voel me zeker geen verliezer gezien het hele wedstrijdbeeld. Helemaal omdat hij de clinch echt nodig had om de partij te controleren. Qua stoten vormde ik in mijn ogen een te groot risico voor hem, waardoor hij deze oplossing koos. En dat clinchen van die Thais, dat is toch echt een vak apart.

 

* Update 16 april 2007: Anything that doesn't kill you makes you stronger

Het stukje m.b.t. de partij tegen El-Idrissi staat bij de fighthistory. Tezamen met bovenstaande opmerking is daar genoeg mee gezegd.

Op 6 mei vecht ik tijdens 'Nederland vs Thailand 3' tegen de Thai Samranchai. Ook mijn trainingmaat Jimmy Eimers heeft een Thai op het menu; hij zal het opnemen tegen Hansuk. En de vrouwelijke trots van kickboxing Arnhem zal verdedigd worden door Krista Fleming in een rematch tegen Chajmaa Bellakhal. Kaarten in de voorverkoop zijn bij Krista, Jimmy en mij verkrijgbaar voor € 45,-.

Uiteraard wordt er genoeg genoeg gespeculeerd, kijk bijvoorbeeld maar eens op kickbox.nl. Ik ga me voorbereiden, na 6 mei praten we verder!

 

* Update 3 april 2007: Klaar

Het werk (de vele trainingen) zit er weer op. Uiteraard wel wat tegenvallers gehad, maar over het geheel ben ik goed voorbereid. Het zal niet makkelijk worden; ik heb inmiddels begrepen dat El Idrissi jarenlang heer en meester is geweest in de -63,5 kg klasse. Sinds enige tijd is hij weer actief in de ring, en nu maakt hij de -70 kg klasse onveilig door tot op heden alles overtuigend te winnen!

Direct na mijn partij zal ik een paar dagen op vakantie gaan. Daardoor zal mijn verslag van het gevecht dit keer iets langer op zich laten wachten, maar ik zal het alsnog zo snel mogelijk plaatsen!

 

* Update 15-3-2007: El Idrissi en Samranchai

Fikri Tiyarti heeft na een zware partij in Marokko moeten afzeggen voor 7 april. Mijn nieuwe tegenstander is Tarik El Idrissi. Op de diverse forums is er al weer het een en ander over te discussiëren, klik: KICKBOX of FIGHTTALK. Meer over dit gala HIER.

Mijn tegenstander op 6 mei is ook zeker geen koekie; de Thai Samranchai heeft een heel beruchte reputatie, klik: FIGHTTALK. Meer over het evenement Thailand vs Nederland op: SLAMM.

 

* Update 3-3-2007 Interview mixfight en kaarten Tilburg

Ik heb de voorverkoopkaarten (€ 40,-) voor het gala in Tilburg. Niet goedkoop, maar er staan dan ook meer dan 20 (!) A partijen op het programma!

Verder staat er op de site van mixfight een nieuw interview te lezen. Klik HIER om hem te lezen.

 

* Update 16-2-2007: Agenda

  • 7 april in Tilburg tegen Fikri Tiyarti;

  • 6 mei op Slamm in Almere (Nederland tegen Thailand) tegen de Thai Samranchai

  • 2 juni op Gentleman Promotions in Tilburg tegen Chris Ngimbi.

Verder weinig moois te vertellen, eerst even over een helse griep heenkomen en dan gewoon hard aan het werk. Wel heb ik onder AFG een nieuw stukje doorgelinkt met wat gedachtegangen over mijn interesse voor agressieregulatie. Je kunt ook HIER klikken om het te lezen.

 

* Update 3-2-2007: Geloof in eigen kunnen...

Over ronde 1 ben ik tevreden; de jab liep goed en ik had controle. Ronde 2 was niet goed en Drago maakte teveel duidelijke treffers. In drie voor mijn gevoel weer goed gestart en goed mee geknokt. Toch had het niet de 1000% die ik gaf in de Arena. In mijn achterhoofd zat nog altijd het feit dat ik toen na drie rondes doodmoe was. Ik wist dat ik over 5 moest gaan en blijkbaar was ik bang dat ik mezelf ergens in ronde 4 of 5 tegen zou komen. Zodoende liet ik Drago teveel komen. In ronde 4 kreeg ik zijn befaamde hielkick die mij flink uit het lood haalde. Ik was niet dizzy, maar begrijp wel dat ik er 8 tellen voor kreeg. En toen rook Drago bloed en ik miste een stukje geloof in eigen kunnen. Niet veel later pakte ik een highkick waar ik wel echt van door mijn knieën moest. Mijn hoofd was niet helder en verdergaan te gevaarlijk. Zuur. Niet alleen voor mij, maar vooral ook voor Fred.

 

* Update 2-2-2007: Spannend!

De reputatie van Drago is bekend, en het feit dat ik in een volle Arena van hem won zal hem alleen maar meer motiveren alles uit de kast te halen. Ik ben vreselijk geladen en kan niet wachten tot de confrontatie vanavond. Zoals jullie gewend zijn zal ik zo snel mogelijk na de partij mijn verhaal doen!

PS. Ben met veel veranderingen bezig geweest de laatste tijd, klik op 'AFG' bovenaan de pagina om hier meer over te lezen.

 

* Update 11-01-07: Kaarten binnen!

Ik heb vandaag de voorverkoop kaarten ontvangen voor het evenement in Zwolle waar ik tegen Drago vecht. Zie http://www.simonrutzpromotions.nl/nl/trophy.html voor meer informatie omtrent line-up en dergelijke. Ik heb twee soorten kaarten:

  • Kuipstoelkaarten a € 40,-. Deze kaarten zijn op stoelnummer, dus verzekerd van goede zitplek.

  • Tribunekaarten a € 35,-. Tribuneplaatsen die echter geen garantie geven op daadwerkelijke zitplek; indien de tribune helemaal vol zit zul je moeten staan. Op tijd komen dus als je deze kaarten neemt.

De zaal is open om 18.00 uur, en het programma start om 19.30 uur. Neem snel contact met me op als je kaarten wilt, uiterlijk 30 januari stop ik met de voorverkoop!

PS. De tribunekaarten zijn ook in de voorverkoop verkrijgbaar bij OLB house of special sports, aan de steenstraat 112 in Arnhem.